بی‌پلاک‌ - پایگاه تخصصی اشعار آئینی

نفس نفس که می‌زنم / می پیچه درد توی تنم
تنهای تنها موندم و غریب و دور از وطنم
أَغِثنی ای مُراد من / خدا برس به داد من
کاش دم آخرم بیاد به بالینم جواد من

(چشم به راهِ اجل بودم و ، از قفس میشه دلم رها
مرهم بیقراریِ من ، شده زهر جفا) ۲

یه شمعِ رو به بادم * کجایی ای جوادم
تنهام عزیزم عزیزم عزیزم
دل از غم بی قراره * تمومی چون نداره
دردام عزیزم عزیزم عزیزم

تو غربت بی حبیبم من
غریبم من غریبم من

غریب آقام غریب آقام ....



رو خاک حجره دم به دم / دلم شده لبریزِ غم
به یاد کربلا دارم ذره به ذره جون میدم
به یاد زخم پیکرش / اون ناله های آخرش
کنار جسم اکبرش از نفس افتاد آخرش

(بسکه گریون کرببلام ، این چشای ترم می‌سوزه
بسکه دل خونِ مادرمَم ، جگرم می‌سوزه) ۲

به یاد شعله و در * واسه سوختن مادر
اشکام می‌باره می‌باره می‌باره
دل بی تاب و مضطر * واسه غربت حیدر
آروم نداره نداره نداره

ازین غم بی شکیبم من
غریبم من غریبم من

غریب آقام غریب آقام ....