زخمی، تنها روی دارالعماره
چشمام مثل ابر بهار میباره
تقصیر من بود که شدین آواره
باعث شدم عزیزات - آواره شن توو صحرا
شرمنده ام تا محشر - از بچههای زهرا
دست خودم که نیستش - کارمه آه و گریه
بگو که مسلمت رو - حلال کنه رقیه
حسین نیا به کوفه ۴
اینجا هیچ کس توو سینه قلب نداره
ذکر حیدر ممنوعه رو مناره
نامردی از خواص این دیاره!
نیا به شهر کینه - برگرد برو مدینه
اینا از اسم حیدر - عقده دارن توو سینه
دنیا پرستن این قوم - جون به لبت میارن
داغ همه عزیزاتو رو دلت میذارن
حسین نیا به کوفه ۴
