بی‌پلاک‌ - پایگاه تخصصی اشعار آئینی

پیکرت توو قتلگاه - غرق خونه روی زمین
وایِ من که نیزه ها - میرن بالا میان پایین
خونیه حسین سر تا پات
ای فدای اشکِ چشمات
رو زمین صحرا نیست جات ؛ واویلا واویلا
واویلا واویلا واویلا ...

جون دادم تا پا گذاشت - رو سینه ی مُطَهرت
کهنه خنجر و می‌زد - وحشیانه به حنجرت
نیزه با تنت درگیره
خواهرت داره می میره
مونده به تن تو خیره ؛ واویلا واویلا
واویلا واویلا واویلا ...

هرکی می‌رسه بهت - ساده ازت نمی‌گذره
زخمای رو پیکرت - با یه لشکر برابره!
زیر دست و پا قرآنه
دشمنت مگه انسانه
کُشتنت چه بی رحمانه ؛ واویلا واویلا
واویلا واویلا واویلا ...