بی‌پلاک‌ - پایگاه تخصصی اشعار آئینی

زینب که تقدم ز دو صد مرد گرفته
از داغ برادر جگرش درد گرفته
خاک همه عالم به سرم، دادِ بیداد
چون معجر زهرایی او گرد گرفته

آه و فغان / از روزگار
غرق بلایا زینب
یا مرتضی! / کَیفَ القَرار
وَ فِی السَبایا زینب

خاک غم جای زینب
زخمی شد پای زینب
ذکر لبهای زینب:
حسین وای وای - حسین - وای


طفلان همگی جور ز صیاد کشیدند
از دوری سقا همه فریاد کشیدند
بر حرمله و شمر و سنان لعن بگیرید
چون بر سر اولاد علی داد کشیدند

حوریه ها / کردند فرار
با ناله ی یا زینب
یا مرتضی! / کَیفَ القَرار
وَ فِی السَبایا زینب

شام بلای زینب
شد عاشورای زینب
ذکر لبهای زینب:
حسین وای وای - حسین - وای