سوره مبارکه آل عمران آیه ۱۷۳
الَّذينَ قالَ لَهُمُ النّاسُ إِنَّ النّاسَ قَد جَمَعوا لَكُم فَاخشَوهُم فَزادَهُم إيمانًا وَقالوا حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيلُ﴿۱۷۳﴾
اینها کسانی بودند که (بعضی از) مردم، به آنان گفتند: «مردم [= لشکر دشمن] برای (حمله به) شما اجتماع کردهاند؛ از آنها بترسید!» اما این سخن، بر ایمانشان افزود؛ و گفتند: «خدا ما را کافی است؛ و او بهترین حامی ماست.»
بالاخره اهل فتنه مایلند که خشیت خودشان را، خوف از خودشان را در دل نخبگان و خواص، به جای خشیت از خدا بنشانند؛ یعنی مایلند که از آنها ترسیده بشود؛ «الّذین قال لهم النّاس إنّ النّاس قد جمعوا لکم فاخشوهم فزادهم ایمانا و قالوا حسبنا اللَّه و نعم الوکیل». یعنی اینکه دائماً دارند به ما میگویند: آقا ! «إنّ النّاس قد جمعوا لکم فاخشوهم»، جوابش همین است: «فقالوا حسبنا اللَّه و نعم الوکیل». نتیجهاش هم این است: «فانقلبوا بنعمة من اللَّه و فضل لم یمسسهم سوء».نتیجهی این احساس، این درک، این حقیقت روحی و معنوی همین است که: «فانقلبوا بنعمة من اللَّه و فضل لم یمسسهم سوء». بنابراین، بایستی این شجاعت را داشت.
(( امام شهید انقلاب حضرت آیت الله سید علی حسینی خامنه ای (قدس سره) ۱۳۸۸/۰۷/۰۲))
گر چه کردیم کمی گفتگو
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)
جمله ای هست اگر با عدو
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)
با دلیرانِ چنین جنگجو
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)
جگرت هست، بشو روبرو
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)
ما همانیم، دیاری اصیل
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل) ۲
((حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)) ۳
رزم ما رشک در افسانه هاست
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)
گر بترسند ز ایران رواست
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)
گوش تاریخ، پر از این صداست
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)
عهده دارِ مسلمان خداست
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)
گر فرستند سپاهی ز فیل
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل) ۲
((حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)) ۳
گرچه باشند سگان بی شمار
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)
گرچه گردند شغالان قطار
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)
ما نگردیم به شکّی دچار
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)
تا شود عزتمان ماندگار
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)
تنگه ی هرمز ما شد دلیل
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل) ۲
((حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)) ۳
شد عیان علت فرمان نور
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)
منطقی نیست، به کار شرور
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)
این زمان نیست زمان سرور
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)
دیده بازیم همه تا ظهور
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)
فهم این خاک ندارد بدیل
(حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل) ۲
((حَسبُنَا اللَّهُ وَ نِعمَ الوَكيل)) ۳
