بی‌پلاک‌ - پایگاه تخصصی اشعار آئینی

به حیفا و جولان علم می زنیم
به خاک تلاویو قدم می زنیم
بساط ستم را به هم می زنیم
ز مولود کعبه که دم می زنیم

به فریاد عشق و - به طوفان خون
(فانّ حزبَ الله - همُ الغالبون) ۲

(فانّ حزبَ الله - همُ الغالبون) ۳

به هر پاره ی این تنِ استوار
که یک جان شده بین چندین دیار
که دارد قوایی چنان ذوالفقار
و مانده ز سید علی یادگار

بگوییم به صیهونِ پست و زبون
(فانّ حزبَ الله - همُ الغالبون) ۲

(فانّ حزبَ الله - همُ الغالبون) ۳

ندانی تو که صبر ما تا کجاست
اگر دق کنی از حسادت به جاست
که وحدت بر این زخم دلها دواست
و این موسم #بعثت_خون ماست

تو چه دانی از مرز عشق و جنون
(فانّ حزبَ الله - همُ الغالبون) ۲

(فانّ حزبَ الله - همُ الغالبون) ۳

اگه تر کند لب سلیمان ما
اگر تب کند جان ایران ما
بهاری شود چشم لبنان ما
اراده کند یک خیابان ما

جنودی ز شیطان - نماند مصون
(فانّ حزبَ الله - همُ الغالبون) ۲

(فانّ حزبَ الله - همُ الغالبون) ۳

چه صنعا، چه موصل، چه مینابِ ما
گرفته غم ضاحیه تاب ما
چنین بُرده از دیدگان خواب ما
که این بوده از رسم و آداب ما

اگر سویمان کینه آرد قشون
(فانّ حزبَ الله - همُ الغالبون) ۲

(فانّ حزبَ الله - همُ الغالبون) ۳

ز نصر خدا بین مردان مرد
به پرچم ظفر داده آن رنگ زرد
اگر دشمنی آیَدَش در نبرد
چنان مار زخمی بپیچید ز درد

که در هر مصافی - به فرعون دون
(فانّ حزبَ الله - همُ الغالبون) ۲

(فانّ حزبَ الله - همُ الغالبون) ۳