چهل روزه پر از بغضه صدامون
شده کرببلایی گریه هامون
چهل روزه پر از اندوه و دردیم
هنوز آقامونو تشییع نکردیم
آقا چهل روزه دلتنگ دیدارتونیم
آقا چهل روزه داریم برا تو می خونیم
آقا چهل روزه که ما پی یک نشونیم
آقا چهل روزه که سایه تون رو سرم نیست
آقا چهل روزه رفتی ولی باورم نیست
آقا چهل روزه سید علیِ حرم نیست
دلتنگ خنده ی - مولایی توایم
دلتنگ خطبه ی - زهرایی توایم
دلتنگ این همه - آقایی توایم
چهل روزه اسیر اشک و آهیم
به یاد روضه های قتلگاهیم
چهل روزه دلامون بی شکیبه
نوامون روضهی خدّ التریبه
گفتی که هستم زیر پرچم سبز عباس
حالا که باز سفره انداختی روضه مهیاس
چشمای ما رو ببین که برای تو دریاس
وای از دمی که علمدار لشکر زمین خورد
مثل روزی که توی کوچه مادر زمین خورد
توو خیمه دیدن که از غم یه دختر زمین خورد
توو خیمه دخترا - هی ناله می زدند
با تازیونه به - سلاله می زدند
سیلی به صورت - سه ساله می زدند
