بی‌پلاک‌ - پایگاه تخصصی اشعار آئینی

بنویسید که ما بر سر پیمان ماندیم
مرد و مردانه همه در دل میدان ماندیم
وسط معرکه مابین خیابان ماندیم
پای جمهوری اسلامی ایران ماندیم 
خانه ی مادری من، وطنم، جان من است
این حضور، این هیجان، معنی حب الوطن است 

خطه ی پاکدلان بیشه ی شیران، ایران 
پرورش داده ی اسلاف و بزرگان، ایران 
آن شروعی که نرفته است به پایان، ایران 
رمز پیروزی ما نغمه ی ایران، ایران 
دست پیروز شدن خصلت ایرانی هاست
چون که این خطه پر از نام سلیمانی هاست

مرگ بر کفر، بلی، مرگ بر اسراییل است
بهتر از هر عملی، مرگ بر اسراییل است
ذکر بین المللی، مرگ بر اسراییل است 
اثر نادعلی، مرگ بر اسراییل است
اعتقاد من و مقصود تبرای من است 
این به والله که توصیه ی مولای من است

پیر ما گفت که شیطان زمان آمریکاست
ریشه ی فتنه ی در کل جهان آمریکاست
کشور شوم همه خیره سران آمریکاست 
آن عیانی که چه حاجت به بیان آمریکاست 
همه از خشم و تنفر به خدا لبریزیم 
به اباالفضل قسم هیمنه اش می ریزیم 

دل اسیر غم و ماتم بشود؟! نه هرگز 
پیش ظالم قد ما خم بشود؟! نه هرگز 
جا به جا خط مقدم بشود؟! نه هرگز 
وجبی از وطنم کم بشود؟! نه هرگز
دوره ی خفت ما در همه اعصار گذشت
دوره ی پهلوی و‌ دوره ی قاجار گذشت 

همه آماده بلافاصله مبعوث شدیم 
ما به خونخواهی این قافله مبعوث شدیم
 به عبور از صف این مرحله مبعوث شدیم 
و به پیروزی از این قائله مبعوث شدیم
پیر ما گفت که هرکز نکشم آه شکست 
چون خدا بسته روی ملت ما راه شکست

قوم ثابت شده و قوم شهادت طلبیم 
امتحان داده ی جولان و دمشق و حلبیم
بهراسید ز ما، چون که همه در غضبیم
گرم پیچاندن گوش امرای عربیم
باید این را به خط اول اخبار نشاند 
کار را ملت ایران به سرانجام رساند

کشورک های عرب صبر به سر آمده است
به صدا باز هم آژیر خطر آمده است
گوییا خیر به نابودی شر آمده است 
لشگری با غضب تیغ دو سر آمده است 
وای بر حال شما طایفه ای بی شرفید
با علی دوست ترین امت دوران طرفید

شیخ مفلوک عرب! مضطرب جانت باش 
فکر آن مردم از ترس هراسانت باش 
و در اندیشه ی نابودی دورانت باش
تنب را زود رها کن پی تنبانت باش 
عمرو عاصان معاصر! همه شمشیر زنیم
گردن تک تکتان را به خدا می شکنیم

قوم پیروز نبردند محبان حسین 
چون که رفتند دلیرانه به قربان حسین 
خاک ما پر شده از لشگر یاران حسین 
پس بگویید به ایران من، ایران حسین 
هیجان می دهد این ذکر به ما در این راه
"بابی انت و امی یا اباعبدالله"