از التفات کریمان، به این گدا شادم
که شاد باشد الهی روان اجدادم
ز راه گوش به قلبم علی علی جاریست
علیست هر ضربانم ز روز میلادم
"غلام همت آنم" که در خرابهی دهر
مرا به نام علی کرده است آبادم
همیشه یاد گرفتم مرید حق باشم
سلام حضرت زهرا به روح استادم
کنار سفرهی رزق علی بزرگ شدم
نمیرود نمک و نان او که از یادم
زمین اگر بخورم، غم نمیخورم، زیرا
علیست تا به قیامت مراد و امدادم
برای آنکه رفیق علیست موم عسل
برای خصم علی تیغ تیز جلاّدم
به هر کجا برسم جز نجف نمیبینم
خدا کند بشود وقت مرگ میعادم
