ای رهبرم برخیز دلتنگیم
با ما یقیناً حرفها داری
میخواهی ای آقای من نامِ…
…سال جدیدم را چه بگذاری؟
باور نخواهم کرد داغت را
ای لحظههای سبز شورانگیز
امسال هم نوروز در مشهد
باید سخنرانی کنی برخیز
ما دیر فهمیدیم بغضت را
ای گریههای بیصدا بدرود
ما را ببخش ای کشتهٔ تهمت
ای خستهٔ مظلوم ما بدرود
عشاق در وصف تو میگویند:
او بال سوی کربلا وا کرد
سید علی از بس حسینی بود
با خاک آخر روزه را وا کرد
«فزت و رب الکعبه» یعنی تو
عمری به حیدر اقتدا کردی
گفتیم جان ما فدای توست
اما تو جانت را فدا کردی
آیندگان یک روز میگویند
تو ناجی ایرانزمین بودی
در دورهٔ میهنفروشیها
یک عمر ایرانیترین بودی
ما در خیابانها شجاعت را
هر شب روایت میکنیم از تو
در قلبهامان جای تو امن است
دیگر حفاظت میکنیم از تو
در هفتسینها داغ تو باقیست
از بغضهای خفته سرشاریم
«سین» قشنگت پُر نخواهد شد
هر قدر هم «سجیل» بُگْذاریم
بعد از سلامی و سلیمانی
سهمِ دل بیتاب ما غم شد
از هفتسین سفرهٔ ایران
این مرتبه سیدعلی کم شد
امام و رهبری شهادت امام خامنه ای(قدس سره) بدون نغمه ای رهبرم برخیز دلتنگیممحسن کاویانی
مرتبط
نظرات شما





