دَهِ اسفند، لحظه های سحر
خبر آمد، خبر جهانی شد
خبر آمد که ای زمینی ها
رهبر شیعه آسمانی شد
بعد عمری مجاهدت آخر
تو رسیدی به آرزوی خودت
جان خود را نثار حق کردی
همچنانی که آبروی خودت
حسرت آخرت شهادت بود
آرزو داشتی که چون عابس ...
شهدا را همیشه از آخر
ولی این بار از اول مجلس ...
پاسخ منفی امان نامه!
ای که مظلوم را امان دادی
ننشستی ز پای یک لحظه
عاقبت ایستاده جان دادی
با وجود تمام سختی ها
خم به ابروی خود نیاوردی
رسم مردانگی اگر این است
من ندیدم به غیر تو مردی
زیر آماج تیرهای یأس
دائما از امید می گفتی
می چشیدی چقدر جام بلا
باز "هل من مزید" می گفتی
"ربنا لن یصیبنا الا" ...
خوانده ام, کار کار تقدیر است
از نبود تو نیز می ترسند
شیر حتی به بند هم شیر است
ای علمدار رفتی اما باز
علم انقلاب پابرجاست
نهراسیم لحظه ای حتی
چون علم دست مهدی زهراست
بانی روضه های فاطمیه
خادم روضه های عاشورا
هم کفن می شوی و هم تشییع
وای از روز سید الشهدا
وای از آن بدن که جمع نشد
کفنش بوریای صحرا شد
زیر سم ستور تشییعش...
آنقدر پخش شد، معما شد
ـــــــــــــــــ
قُلْ لَنْ يُصِيبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
بگو: هرگز به ما جز آنچه خدا لازم و مقرّر کرده، نخواهد رسید، او سرپرست و یار ماست و مؤمنان فقط باید بر خدا توکل کنند. (آیه ۵۱ سوره مبارکه توبه)
