چه شکوه و اقتداری
چه جلال و چه وقاری
چه کاروانی، چه غوغایی، عجب علمداری
چشم دو عالمه/ حیرون کربلا
شد کشتی نجات/ مهمون کربلا
لا حول و لا، قوه الا بالله
چقد پهلوون، داره لشگر ثارالله
یلای فاطمی، دور و بر ثارالله
حسین، حسین 4
رو لبا الله اکبر
اومدن اولاد کوثر
کرب و بلا شد، پر از بوی، فاطمه و حیدر
غوغایی تو دله/ این سرزمین به پاست
قبله از این به بعد/ صحرای کربلاست
لا حول و لا، قوه الا بالله
داره میاد روز، قیامت ثارالله
بوی علی میده، ابهت ثارالله
حسین، حسین 4
شده زینب ابر بارون
بیقرار و دل پریشون
خیره شده برف روی آقا، با چشمای گریون
آقای قافله/ روی لباشه آه
نزدیکه روزی که/ تنهاست توو قتلگاه
لا حول و لا، قوه الا بالله
چراغ قتلگاست، نور صورت ثارالله
میخونه فاطمه، مصیبت ثارالله
حسین، حسین 4