حسین الشهید ولادت شور لقمه اولمو دادیمحمد جواد حیدری

اگه تو روضه چشام میشه تر ، تو بهم داری
به من بد اگه میگن نوکر ، تو بهم دادی
من همون اولشم کامم واشده با تربت
اولین لقمه رو قبل از مادر ، تو بهم دادی

لقمه ی اولمــــــو دادی
خاک تو زد ریشه به جونم
حق بده تشنه ی حرم شم
مونده مزش زیر زبونم(۲)

پرو بالم  حرم ، همه سالم حرم
به ذاته محول الاحوالم حرم
  توی فالم حرم ، و اعمالم حرم
همون که باش وامیشه اقبالم حرم
اللهم الرزقنا كربلا (۳)


 

هرجا حرف توبشه میشه اشک چشام جاری
طی شده عمر تباهم اقا تو بد هکاری
کربلاتم اگه کم روزیمه قسمته اقا
غیر از اینم نیس اخه تو احسان ، توکه سالاری

کربلاتم اگه نبردیم  
 درد حجر حرمو عشقه
 من قناعت میکنم اقا
اشک چشم ترمو عشقه(۲)

تبو تاب منی ، می نابه منی
همون رویای شیرین خواب منی
تو مهتاب منی ، رگ خواب منی
بسه منو همین که ارباب منی
اللهم الرزقنا كربلا (۳)


 

اشک دادم توی روضت اقا تاکه دریاشم
نوکری واسه تو کردم اقا ، نه که اقا شم
بهترین لذت دنیام اینه اربعین هرسال
بارفیقای حسینم یک شب کربلا باشم

بهترین لذت من اینه
کربلا باشمو بتونم
شعر شور حرممو تو
جایی که حقشه بخونم(۲)

تو بیراهم حسین ، تو یی راهم حسین
گداییمم فخرمه که شاهم حسین
شبم ماهم حسین ، هواخواهم حسین
اره پشتم گرمه تکیه گاهم حسین
اللهم الرزقنا كربلا (۳)

مرتبط
    نظرات شما
    [کد امنیتی جدید]